จะหารายชื่อผู้ซื้อสำหรับส่งออกได้จากที่ไหน แล้วคุ้มไหมที่จะจ่ายเงินซื้อ?

HMRC เป็นหน่วยงานด้านภาษีและศุลกากรของสหราชอาณาจักร และมีเครื่องมือค้นหาผู้ค้าให้ใช้ฟรีบน uktradeinfo.com ค้นหาได้จากชื่อผู้ค้า รหัสไปรษณีย์ รหัสสินค้า หรือคำอธิบายสินค้า คุณดาวน์โหลดประวัติผู้ค้าเป็นไฟล์ CSV ได้เช่นกัน โดยข้อมูลจะอัปเดตทุกเดือนจากข้อมูลใบขนสินค้าศุลกากร

HMRC ระบุไว้ชัดเจนว่าข้อมูลในแถวนี้ไม่มีอะไรบ้าง ได้แก่ ปริมาณหรือมูลค่าธุรกรรม ลูกค้าของผู้ค้า หมายเลข VAT หรือ EORI ประเทศที่สินค้าส่งไปหรือมาจาก รวมถึงผู้ค้าที่ขอให้ HMRC ลบข้อมูลของตน ในแถวนี้ไม่มีเบอร์โทร อีเมล หรือชื่อผู้ติดต่อด้วย มีแค่ชื่อบริษัทกับที่อยู่เท่านั้น

HMRC ระบุขอบเขตข้อมูลไว้ดังนี้ ผู้นำเข้าในสหราชอาณาจักรที่ค้าขายกับประเทศนอกสหภาพยุโรปตั้งแต่ปี 2016 และผู้นำเข้าในบริเตนใหญ่ที่ค้าขายกับประเทศในสหภาพยุโรปตั้งแต่ปี 2022 อินเดียและบังกลาเทศไม่ได้อยู่ในสหภาพยุโรป จึงใช้บรรทัดแรกกับสินค้าของคุณ ส่วนบรรทัดสหราชอาณาจักรรวมไอร์แลนด์เหนือไว้ด้วย ขณะที่บรรทัดบริเตนใหญ่ (อังกฤษ สกอตแลนด์ และเวลส์) ใช้กับการค้ากับประเทศในสหภาพยุโรปเท่านั้น

บริษัทที่ไม่อยู่ภายใต้รหัสสินค้าของคุณอาจเป็นบริษัทจริงก็ได้ เพราะบริษัทมีสิทธิ์ขอให้ HMRC ลบข้อมูลของตนออก ถ้าชื่อในรายการของผู้ขายไม่ปรากฏ ลองถามผู้ขายว่าบันทึกฉบับไหนระบุว่าบริษัทนั้นนำเข้าสินค้าของคุณ ดูวิธีค้นหาฉบับเต็มได้ที่ วิธีค้นหาผู้นำเข้าในสหราชอาณาจักร

ฐานข้อมูลผู้นำเข้าของแคนาดา จัดทำและเผยแพร่โดยกระทรวงนวัตกรรม วิทยาศาสตร์ และการพัฒนาเศรษฐกิจของแคนาดา (ISED) โดยใช้ข้อมูลจากหน่วยงานบริการชายแดนแคนาดา (CBSA) ฐานข้อมูลนี้รวบรวมรายชื่อบริษัทที่นำเข้าสินค้าเข้าแคนาดา ค้นหาได้ตามสินค้า ตามเมือง และตามประเทศต้นทาง และค้นหาด้วยรหัส HS ได้ฟรี แต่ละรายการประกอบด้วยชื่อบริษัท เมือง จังหวัด และรหัสไปรษณีย์ ส่วนว่ามีใครอยู่ในรายชื่อบ้าง หน้าเว็บเองก็บอกไว้ว่า:

• “ผู้นำเข้ารายใหญ่” หมายถึงธุรกิจที่รวมกันแล้วคิดเป็นสัดส่วนสูงสุดถึง 80% ของการนำเข้าทั้งหมดของสินค้าชนิดหนึ่ง หรือของเมืองที่เลือก รายชื่อที่แสดงเป็นรายชื่อผู้นำเข้ารายใหญ่ตามนิยามนี้ ดังนั้นผู้นำเข้ารายเล็กที่นำเข้าสินค้าของคุณอาจไม่ปรากฏในรายชื่อ
• หน้าภาพรวมผลิตภัณฑ์ระบุว่าใช้ข้อมูลปี 2024 ซึ่ง CBSA เป็นผู้รวบรวม ส่วนรายชื่อเมืองและประเทศใช้ข้อมูลปี 2023

ตัวแทนออกของศุลกากรดำเนินพิธีการศุลกากรให้ลูกค้าของตน และไม่ได้สั่งซื้อกระสอบปอ ผู้นำเข้าที่ไม่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศมีที่อยู่อยู่นอกประเทศแคนาดา รายชื่อที่สร้างจากข้อมูลศุลกากรมีส่วนผสมแบบเดียวกันนี้ เว้นแต่ผู้ขายจะลบรายชื่อเหล่านี้ออกทีละราย ลองถามผู้ขายดูว่าเขาทำเรื่องนี้ไหม และทำยังไง

สินค้าที่ขนส่งทางเรือเข้าสหรัฐอเมริกาจะมีใบตราส่งสินค้าประกอบเสมอ และ ImportYeti เปิดให้ค้นดูบันทึกเหล่านี้ได้ฟรี ตามชุดเครื่องมือของ Bellingcat ImportYeti ได้ข้อมูลนี้มาจากศุลกากรสหรัฐอเมริกา โดยยื่นคำขอตามกฎหมายเสรีภาพในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร ครอบคลุมตั้งแต่เดือนมกราคม 2015 เป็นต้นมา และยังมีข้อมูลการขนส่งสินค้าของเม็กซิโกรวมอยู่ด้วย ข้อมูลแต่ละรายการประกอบด้วยฟิลด์ต่อไปนี้:

การค้นหาแบบฟรีค้นได้ด้วยชื่อบริษัทเท่านั้น และต้องใส่ชื่อนิติบุคคลให้ตรงตามที่จดทะเบียน ImportYeti จะให้เข้าสู่ระบบเมื่อดูครบ 25 หน้า ซึ่งสมัครได้ฟรี ส่วนการกรองด้วยรหัส HS และการดาวน์โหลดระเบียนต้องใช้แพ็กเกจแบบกำหนดเอง เวอร์ชันฟรีเหมาะสำหรับเช็กชื่อจากตัวอย่างที่ผู้ขายให้มา ไม่ได้ไว้สร้างรายการผู้ซื้อ อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ ข้อมูลศุลกากรและใบตราส่งสินค้า อธิบายแบบเข้าใจง่าย

สภาส่งเสริมการส่งออกของไนจีเรีย (NEPC) มีหน้ารวบรวมไดเรกทอรีผู้ซื้อระหว่างประเทศ ผู้ส่งออกจากประเทศไหนก็ใช้ได้ เพราะบอกไว้ชัดเจนว่าแต่ละแหล่งมีข้อมูลอะไรบ้างและใช้ฟรีหรือไม่

แหล่งข้อมูลเหล่านี้เป็นคนละประเภทกัน Europages และ Hotfrog เป็นไดเรกทอรีธุรกิจ การมีรายชื่ออยู่ที่นั่นไม่ได้แสดงว่าบริษัทนั้นนำเข้าสินค้าใด ๆ ส่วน Panjiva และฐานข้อมูลของแคนาดาเริ่มจากบันทึกการขนส่งหรือบันทึกศุลกากร Global Buyers Online รวบรวมความต้องการซื้อจากผู้ซื้อ ก่อนจ่ายเงินซื้อรายชื่อ ลองถามผู้ขายก่อนว่าข้อมูลแต่ละแถวมาจากแหล่งประเภทไหน ถ้าอยากเปรียบเทียบเครื่องมือข้อมูลการค้าแบบเสียเงินให้ครบกว่านี้ ดูได้ที่ ทางเลือกอื่นแทน Volza, ImportGenius และ Panjiva

ตารางนี้นับจำนวนบริษัทที่ไม่ซ้ำกันซึ่งปรากฏเป็นผู้นำเข้าสินค้าชนิดหนึ่งในตลาดหนึ่ง โดยดูจากบันทึกการนำเข้าที่ยื่นในตลาดนั้น ตัวเลขเหล่านี้นับเฉพาะในขอบเขตข้อมูลของผู้ให้บริการ ไม่ได้ครอบคลุมทั้งตลาด ผู้ให้บริการไม่ได้ระบุว่าข้อมูลครอบคลุมช่วงเวลาใด และไม่รวมผู้นำเข้าในสหรัฐอเมริกาที่ขอปกปิดข้อมูล

ถ้ารายชื่อยาวเกินกว่าจำนวนที่นับได้ แปลว่าในนั้นอาจปนกันถึงสี่กลุ่ม กลุ่มแรกคือผู้นำเข้าโดยตรงที่ใช้รหัส HS เดียวกับสินค้าของคุณ กลุ่มที่สองคือผู้นำเข้าที่ใช้รหัสใกล้เคียง เช่น ผ้าปอหรือกระเป๋าสตางค์หนัง กลุ่มที่สามคือผู้ค้าปลีกและบริษัทอื่นที่ซื้อสินค้าจากผู้นำเข้าอีกทอดหนึ่ง ผู้ค้าปลีกเหล่านี้อาจเป็นผู้ซื้อจริงของคุณได้ แต่จะไม่มีชื่อในบันทึกการนำเข้า กลุ่มที่สี่คือโบรกเกอร์ ตัวแทนขนส่ง และบริษัทที่ไม่เกี่ยวข้องกับสินค้าของคุณเลย ลองถามผู้ขายดูว่าตัวเลขรวมที่โฆษณาไว้นับรวมกลุ่มไหนบ้าง

กระเป๋าถือหนังมีบริษัทขึ้นทะเบียนอยู่ในสหรัฐอเมริกา 2,849 แห่ง ดังนั้นรายชื่อที่ยาวมากจึงเป็นไปได้ แต่ในตลาดที่ใหญ่ขนาดนี้ จำนวนรายชื่อบอกอะไรได้ไม่มาก สิ่งที่ช่วยคุณได้จริงคือการตรวจสอบตัวอย่างด้านล่าง ต้องการเทียบสินค้าเดียวกันข้ามทุกตลาดที่มีข้อมูล เริ่มได้ที่ ผู้นำเข้ากระเป๋าปอแยกตามตลาด

ขอให้ผู้ขายส่งรายชื่อ 20 แถวที่ตรงกับสินค้าและตลาดของคุณ ไม่ใช่ตัวอย่างทั่วไป ถ้าผู้ขายไม่ยอมส่ง ก็ไม่ต้องจ่าย แล้วค่อยตรวจสอบทีละแถว:

1. 1

   รายชื่อในแถวเหล่านี้ตรงกับรหัส HS และตลาดของคุณ

   ทุกบริษัทในรายชื่อต้องอยู่ในประเทศที่คุณระบุ และต้องเกี่ยวข้องกับสินค้าของคุณ (630510 สำหรับกระเป๋าปอกระเจา, 420221 สำหรับกระเป๋าถือหนัง) ถ้าตัวอย่างรายชื่อกระเป๋าปอกระเจามีแต่บริษัทอาหารหรือเครื่องจักร ก็พอเดาได้ว่ารายชื่อส่วนที่เหลือถูกรวบรวมมาแบบไหน

2. 2

   ทุกบริษัทมีเว็บไซต์ที่ใช้งานได้จริง และเว็บไซต์นั้นขายหรือใช้สินค้านี้

   ลองเปิดเว็บไซต์ของบริษัทดู ถ้าเป็นแบรนด์กระเป๋า บริษัทสินค้าพรีเมียม หรือเครือซูเปอร์มาร์เก็ตที่ทำถุงติดแบรนด์ ก็อาจเป็นผู้ซื้อที่เหมาะกับคุณ

3. 3

   จัดแถวต่าง ๆ ลงในสี่กลุ่ม

   ให้จัดแต่ละแถวลงในกลุ่มเดียวเท่านั้น ได้แก่ ผู้นำเข้าโดยตรง ผู้นำเข้าภายใต้รหัสที่เกี่ยวข้อง ผู้ค้าปลีกหรือร้านค้า และโบรกเกอร์ ฟอร์เวิร์ดเดอร์ หรือบริษัทที่ไม่เกี่ยวข้อง โบรกเกอร์และฟอร์เวิร์ดเดอร์จะโผล่ในข้อมูลศุลกากร แต่ไม่ได้เป็นผู้สั่งซื้อสินค้า ลองนับดูว่าจาก 20 รายนี้ แต่ละกลุ่มมีกี่ราย แล้วจดไว้

4. 4

   ถ้ารายชื่อระบุวันที่ส่งสินค้าครั้งล่าสุดไว้ ให้เช็กวันที่นั้นก่อน

   ถ้ารายชื่อไม่บอกวันที่ ลองค้นหาชื่อบริษัทบน HMRC (สหราชอาณาจักร) หรือ ImportYeti (สหรัฐอเมริกา) เพื่อดูว่าบริษัทนี้นำเข้าสินค้าแบบเดียวกับของคุณครั้งล่าสุดเมื่อไหร่

5. 5

   ดูให้ชัดว่าผู้ติดต่อแต่ละรายเป็นคนที่มีชื่อมีตัวตนจริง หรือเป็นแค่อีเมลกลางของบริษัท

   อีเมลอย่าง info@ หรือ sales@ เป็นอีเมลที่คุณหาเองได้จากเว็บไซต์ของบริษัทอยู่แล้ว สิ่งที่คุ้มค่าจะจ่ายคือรายชื่อผู้ซื้อหรือผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อที่ระบุตัวบุคคลได้ ลองถามผู้ขายดูว่ารายชื่อแต่ละรายได้มาจากแหล่งไหน

จากนั้นลองค้นหาแบบเดียวกันในแหล่งข้อมูลฟรีของแต่ละตลาด โดยใช้ HMRC ค้นจากรหัสสินค้าสำหรับสหราชอาณาจักร ใช้ฐานข้อมูลของแคนาดาค้นจากรหัส HS สำหรับแคนาดา และใช้ ImportYeti ค้นจากชื่อบริษัทสำหรับสหรัฐอเมริกา ถ้า 20 แถวนี้ส่วนใหญ่เป็นรายชื่อที่คุณไม่อยากเขียนไปหา รายชื่อที่เหลือก็ไม่น่าจะดีกว่า ก่อนส่งถึงรายชื่อไหน ลองทำตามขั้นตอนใน วิธีตรวจสอบผู้ซื้อต่างประเทศ ก่อน ยังมีแหล่งข้อมูลฟรีอีกหลายแห่ง ดูได้ใน วิธีหาผู้ซื้อส่งออกฟรี

Reevi ไม่ได้ขายรายชื่อสำเร็จรูป เพียงบอกสินค้าและประเทศที่คุณอยากขาย แล้ว Reevi จะค้นหาจากบันทึกการค้าและเว็บสาธารณะให้ตรงกับสินค้าและตลาดนั้น ได้รายชื่อบริษัทตัวจริง พร้อมเหตุผลสั้นๆ ว่าแต่ละรายเหมาะกับคุณยังไง และเหลือเฉพาะบริษัทที่เว็บไซต์ใช้งานได้จริง อยากปรับผลลัพธ์ก็แค่พิมพ์บอกด้วยภาษาธรรมดา

ค้นหาที่ ค้นหาผู้ซื้อ ได้โดยไม่ต้องมีบัญชี และจะเห็นรายชื่อผู้ซื้ออันดับต้น ๆ ส่วนข้อมูลติดต่อจะได้หลังสมัครใช้งานฟรี แพ็กเกจฟรีดูข้อมูลได้ 5 รายต่อเดือน ส่วนแพ็กเกจแบบชำระเงินดูได้ที่ หน้าราคา หน้าจำนวนผู้นำเข้าตามลิงก์ด้านบนแสดงแค่ยอดรวม ส่วนชื่อบริษัทดูได้ใน Reevi